O inwestycji

Linia kolejowa nr 7 łączy obszary dwóch województw – mazowieckiego i lubelskiego. Ta zelektryfikowana linia o znaczeniu państwowym została wybudowana już w 1877 roku. PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. przeznaczy ponad 3,5 mld złotych na pierwszy etap jej modernizacji, co stanowi największą inwestycję w ramach .

Realizacja projektów „Prace na linii kolejowej nr 7 Warszawa Wschodnia Osobowa – Dorohusk na odcinku Warszawa – Otwock – Dęblin – Lublin, etap I” oraz „Prace na linii kolejowej nr 7 Warszawa Wschodnia Osobowa – Dorohusk na odcinku Warszawa – Otwock – Dęblin – Lublin, etap II” przyniesie pasażerom korzyści w postaci m.in. krótszego czasu przejazdu, wygodnych stacji i peronów oraz wzrostu bezpieczeństwa na trasie. Projekty są współfinansowane przez Unię Europejską w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014–2020.

Linia nr 7 to strategiczny szlak kolejowy dla województwa lubelskiego. Po modernizacji podróż najszybszym pociągiem między Warszawą a Lublinem zajmie około 1,5 godziny. Skrócenie czasu podróży zwiększy atrakcyjność obu regionów. Szybkie połączenie Lublina z Warszawą zwiększa szanse na przyciągnięcie nowych inwestorów i przyśpieszenie rozwoju lokalnej gospodarki. Zmodernizowane tory to zwiększenie prędkości dla pociągów z kontenerami, węglem lub kruszywem. Nowe i przebudowane mosty oraz wiadukty zapewnią płynniejszą drogę przewozu bez zbędnych zwolnień i postojów. Lepiej wyposażone stacje z dodatkowymi torami pozwolą na sprawniejszą obsługę składów towarowych i przejazdów pociągów aglomeracyjnych i dalekobieżnych.

Zakres inwestycji
Zakres etapu I

(Otwock – Lublin)

150 km zmodernizowanych torów

150 km wymienionej sieci trakcyjnej

38 zmodernizowanych stacji/przystanków

2 nowe przystanki: Lublin Zachód, Wygoda

77 zmodernizowanych peronów

11 nowych i 4 zmodernizowane przejścia podziemne

42 zmodernizowanych przejazdów kolejowo-drogowych

13 nowych i 31 zmodernizowanych obiektów inżynieryjnych

383 wymienione rozjazdy

3 nowe Lokalne Centra Sterowania

Zakres etapu II

(Warszawa Wschodnia – Otwock)

15 km nowych i 24 km zmodernizowanych torów

15 km nowej i 24 km wymienionej sieci trakcyjnej

11 zmodernizowanych stacji/przystanków

nowy przystanek: Warszawa Wiatraczna

12 zmodernizowanych peronów

25 nowych i 2 zmodernizowane przejścia podziemne

2 zmodernizowane przejazdy kolejowo-drogowe

7 nowych i 5 zmodernizowanych obiektów inżynieryjnych

64 wymienione rozjazdy

1 nowe Lokalne Centrum Sterowania

Korzyści z inwestycji

Poprawa komfortu podróży – zwiększy się bezpieczeństwo, skróci się czas przejazdu (po modernizacji podróż na trasie Lublin – Warszawa potrwa ok. 90 min.)

Nowoczesna infrastruktura pasażerska - podróżni skorzystają z funkcjonalnych stacji i przystanków, dostosowanych do potrzeb osób o ograniczonej możliwości poruszania się.

Wygodne podróże aglomeracyjne i międzyaglomeracyjne – dzięki dodatkowym torom zwiększą się możliwości ruchu pasażerskiego, możliwe będzie również zwiększenie liczby połączeń.

Wzrost bezpieczeństwa użytkowników dróg i kolei - dzięki modernizacji przejazdów i nowoczesnemu systemowi zarządzania ruchem kolejowym.

Modernizacja pozwoli również na lepszą ochronę środowiska naturalnego wzdłuż linii.

Efekty inwestycji
Otwock
Wiadukt na ul. Majowej w Otwocku
Wiadukt na ul. Balonna w Dęblinie
Garwolin
Lublin Główny
Lublin Zachodni
Historia linii nr 7

Protoplastką linii kolejowej nr 7 jest jedna z pierwszych linii w Królestwie Polskim – Kolej Nadwiślańska. Była to szerokotorowa linia kolejowa, łącząca zabory rosyjski i pruski. W tamtych czasach miała ona znaczenie zarówno gospodarcze, jak i militarne, łącząc Wołyń z twierdzami w Dęblinie, Warszawie i Modlinie. W 1918 roku, po odzyskaniu niepodległości, linia stała się ważnym elementem Warszawskiego Węzła Kolejowego. Po zakończeniu drugiej wojny światowej, ruch na przygranicznym odcinku „siódemki” został ograniczony do przewozu towarów, a międzynarodowe przewozy pasażerskie zostały wznowione dopiero po uzyskaniu niepodległości przez Ukrainę. Obecnie linia kolejowa nr 7 jest jedną z ważniejszych międzynarodowych linii kolejowych w Polsce.

Ważniejsze daty
sierpień 1877
otwarcie Kolei Nadwiślańskiej (Mława – Warszawa – Lublin – Kowel)
1918
zwężenie rozstawu torów do norm europejskich
sierpień 1936
uruchomienie pierwszego zelektryfikowanego odcinka Pruszków – Otwock
lipiec 1946
ponowne uruchomienie linii po zniszczeniach wojennych
styczeń 1958
uruchomienie zelektryfikowanego odcinka Otwock – Pilawa
listopad 1968
uruchomienie zelektryfikowanego odcinka Pilawa – Lublin
1991
wznowienie międzynarodowego ruchu pasażerskiego z Ukrainą
czerwiec 2017
rozpoczęcie największej w historii modernizacji linii
2022
planowane zakończenie prac

„Dzień jest nader ważnym, pierwszorzędne znaczenie mającym, w historii rozwoju ekonomii krajowej. Jak Wisła, pani rzek, przybierając z obu swych brzegów w drobne strumienie, rzeczułki i rzeki unosiła do Bałtyku zboże (…), tak dzisiaj droga żelazna, w pobliżu jej nurtów biegnąca, i od jej nazwiska swym mianem opatrzona, z rozlicznych traktów i dróg zbierać będzie płody i produkty, ażeby je wyprawić na rynki i targowiska handlowe. Droga Żelazna Nadwiślańska (…), głównej swej linii czterysta dwadzieścia sześć wiorst licząca, to największa nasza arterya komunikacyjna, to droga ze wschodu na zachód, największy łącznik Morza Czarnego z Bałtyckim”

– „Gazeta Lubelska”, sierpień 1877 r.

Kolej Nadwiślańska „przywiozła” do Lublina gospodarczy i kulturalny rozwój. Pociągami przyjeżdżała tutaj śmietanka kulturalna i towarzyska: artyści, dziennikarze, przedsiębiorcy, politycy. Także Nałęczów, do którego prowadziła droga od obecnej stacji Sadurki, zyskał uznanie i sławę dzięki przyjazdom, właśnie Koleją Nadwiślańską, znanych twórców, takich jak np. Stefan Żeromski. Wrażenia z przejazdu późniejszy pisarz zawarł we fragmencie swojej powieści „Ludzie bezdomni”, gdzie m.in. opisuje podróż pociągiem niesfornego Dyzia.

[żródła: Krótka historia kolei w Warszawie. 1877: Kolej Nadwiślańska; Kurier Kolejowy]